bir düşün zanlısıydım

ölüme yaklaşıyorum her adım da hikayeler başlamadan bitecek kalkacan yerden elinde hiç bir şeyle yaşın ilerledikçe kucaklaşcan yalnızlıkla dost sanacaksın bu yalnızlığı da yazıyorum her gün


nerden geldi bu ölüm ?
yakıyor canımı
ölen kaçıncı can bu?


soğuyorum hayatımdan sürekli acılar var yaşıyabilecek miyim bilmiyorum bu canda bir ölüm var
gözlerimde renk mi var
almıyorum bir tat
anlamıyorum hiç bir şeyi tam
soğuyorum bu şehirden
her gün ayrı bela var
olmaz işte
başladıkça tekrardan olmaz işte
kaç dilde kaç heceyle kaç gecede anlatırsın da
olmaz işte
karanlığın içine doğarsın ölü biri olarak
olmaz işte
yoruldum çektiğim her nefeste ölmekten
bir oda içinde
göz çukurlarımın morluğu içinde çizgilerinde fay hattı yok
tükendim ümitsizleştim