bir ölünün hayaleti yazmakta ellerimden

yalnızlığım boşluğa düştü düş,düş bitmiyen bir boşluk nasıl bir yoldu karaladık ellerimizle sarpa sardı her şey içimizden parça koptu titremekte ellerim düşüşüm hiç bitmiyecek gibi yoksa bitti mi ? bitti de acısını mı çekiyorum? yoksa hiç bitmiyecek bir düşünün acısı darmarlarımdan kanları çekip almak mı istiyor ? peki sebebi neydi ? karanlık oluyor rüyaların sonu kabuslarla bitmesi nedeni bilinmemesi ağrıyan bir kalbin atmaması gibi..

belki bir gün uyanırsın fazlasıyla karanlığa hayallerim cehennem de bir oda nasıl bir yer ora? geçmişi silmek yada sildigimizi sanıp gelecege yürümek gülümserken acının canımı en fazla yaktıgı an, bu nasıl bir can?yalnızlıgım geçmişimle mi ilgili?yoksa gelecegim gelmiyecek olan bir şeyin peşindemi? soruları yangına sürmek için mi sordum kendime? nerden geldi bu yalnızlık 7 milyar içinde bi biz miyiz yalnız? kimin kime yardımı ? 2 farklı hayat oldu dostluklar,bu muydu dostluk? yazarımın hikayesi sonlanması için mi vardı? böle son görülmedi gelecek 100 yılda da görülmiyecek yada bunu ben görmiyecegim yazdıklarım görülmiyecek unutulcam bazıları umutlancak peki sen hangisinde olcaksın? yıldızlar parlamıyacak o gun korkma orası yeraltımın gökyüzü.