kaybettiğim hislerimin acısı

yalnızım,çok yalnızım hislerim yalnız olan duygular içinde yalnızım kaybettiğim günün gecesi ölmek için seçilebilecek en güzel gündü doğduğum gün ölü doğmuşken bu nasıl bir can ki ölmek bilmiyor beynimdeki ölü hücrelerim cinayet masasının altına atıldı bir baksan gözlerime inanamazsın kan çağı olmuş karanlığı çayımın içine koydum zifiri bi dem..

nasıl olacağını bilmiyorum hiç bir şeyi kurtarmayın sakın beni cehennemden, beni üzenlerde orda olacak , yakın tüm hislerimi ,yanıyorum hissedin. karanlık bir yeri hangi umut aydınlatır? kimin umudu başkasının karanlığını aydınlatır? atmayan kalbimin karanlığını bi kadın aydınlattı, gözlerim deki karartıya ışığı oldu turkuazı..

karıştı sanırım her şey cevap verin abi hiç mi yolu yok beynim patlıyor acıdan her bir kelime beynime kurşun bir kaç cümle yazıp beynimi uyuşturdum , içimde ki yara büyüyor öyle bi derde düştüm ki özgürlüğümü istiyorum ölümcül bi hastalığa tutulmuşken dünyada eşi benzeri yok böyle hastalığın tedavisi de yok..ölüyorum,zamanı durdurun,durduğum yer uçurumun kenarı beynimin yarısı aşağıya atla diyor diğer yarısı aşağıya atlamak istiyen beynimi ayakta tutmak istiyor, peki neden istiyor?