karanlığım nasıl bir his ki korkarım
hücrelerim cehennemde karardı
yalnız cümleler geceyi karartır
uykunu keser
gözlerde korku anları
korkuyu salarsın odanın her yerine
yayılır tüm odaya
bir oda bir kalem bir defter
cinayet için gerekli üç silah
tetiği çeken bir sigara
içimdeki sarhoşluk bitmeyecek
hiç bir fikrim yok
nefes aldıkça tam kalbimi vurur
beynim durur
damarlarım kanımı kusar
ellerim ağrıyor parmaklarım sızlıyor
şiirlerimi yakmaktan artık hislerim yanıyor
bu sokakta
en sevdiğim bir şiir içinde ki yalnızlığım
hangi şiir içimdeki yalnızlığım kadardı
atmayan kalbin ağırlığı
uykusuzluğumun başımı ağrıtması
ilk olarak bunu anlamıştım gözlerim karanlığa
daldığında zamansız bir andı
ben hep o aynı adamdım
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder