acıydı tüm hislerim her yanımdan kan akarcasına kanım dondu tüm acıyı tek başıma sırtladığım da içimizdeki acı paramparça hissediyorum kendimi bin bir parça yapboz gibi bir parçası eksik olan en önemli parçası o gece çöktü beraberinde acıyı getirdi yeryüzüne içimdeki gökyüzü boş bir koridor aklımda en ucuna ulaşılamayacak sürekli uç noktaları yaşadıkça bir çarşafa yazdık parmaklıklar ardında ardı arkası kalbimin tortulaşması duvara yazılan yarım kalan mutluluklar
melek olmak isterdim korkularım her insanın korkuları uyumak istiyorum bir yatak verin bana biraz müzik biraz şiir birde resim bu duyduğum kimin sesi halisilasyon mu bu görüyorum içim titriyor gibi iki ters duygu içimde şimdi ölmek için her bir damla kan damarlarımı sızlatır elinde hiç bir şeyin yokken nefes almak niyedir ? aslımı aslında astım, aslımı aslında hiç anlamamıştım nasıl da afalanmışım astıma bulaştı aslım tüm derdim aslım yarım kaldım hikayemin aslında hiç bir son ölüm kadar yakın değil aslıma her gün tekrarlıyor bu ölüm aslında peki ölümden başka son var mı ?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder